فروشگاه

/فروشگاه
  • درباره‌ی این اثر، به قلم حمیدرضا دیبازر می‌خوانیم:«اگر نوعی از سواد موسیقی را توان روخوانی موسیقی مکتوب بدانیم، با رعایت انصاف، هر نوع از موسیقی، با توجه به ویژگی‌های خاص خودش، دارای سواد مخصوص و مربوط به خود برای یادگیری، خلق و اجرا است. بنابر‌این موارد، نگارنده، سُلفِژ مقدماتی را تلاش در انتقال سواد موسیقی کلاسیک، در قالب میزان‌های ساده، ترکیبی و لَنگ و بر اساس مُد‌های ماژُر و مینُر می‌داند. بر این اساس این پرسش‌ها مطرح است: ۱.چه نسبتی وجود دارد میان نوع موسیقی و شیوه‌ی آموزش آن؟ ۲.ملاک سنجش کارآمدی یک شیوه‌ی آموزشی چیست؟ ۳.چه عواملی می‌تواند باعث بهبود شیوه‌های آموزش موسیقی بشود؟ ۴.آیا لازم است هنرجوی موسیقی فارغ از نوع موسیقی‌ای که در حال یادگیری آن است سُلفِژ را فراگیرد؟»
  • درباره‌ی این اثر، به قلم مهدی نورمحمدی می‌خوانیم:«کلنل علینقی وزیری یکی از سرشناس‌ترین موسیقی‌دانان و چهره‌های فرهنگی ایران در قرن حاضر است. وی دارای شخصیتی جامع در عرصه‌ی موسیقی بود و با موسیقی سنتی و مبانی موسیقی غربی به‌خوبی آشنایی داشت. تبحر در نوازندگی تار و ویلن، تالیف کتب آموزشی، آهنگسازی، رهبری ارکستر، تاسیس مدرسه‌ی موسیقی و پرورش شاگردان متعدد، تاسیس کلوپ موزیکال و اجرای کنسرت‌های گوناگون، داشتن سمت‌های اداری در تشکیلات موسیقی و استادی دانشگاه، همه نشانگر توانایی‌های این شخصیت بزرگ فرهنگی است. وزیری نماد بارز یک دوران خاص در ایران محسوب می‌شود، زیرا در عصری که حرکت‌هایی به منظور نوسازی در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در ایران آغاز شده بود، با تأسیس مدرسه‌ی عالی موسیقی و کلوپ موزیکال و اجرای کنسرت‌هایی که برخی از آن‌ها با سخنرانی درباره‌ی اهمیت موسیقی و جایگاه آن همراه بود، تحولی در موسیقی ایرانی پدید آورد و اقدامات او مورد حمایت و تأیید منورالفکران و تجددخواهان آن زمان قرار گرفت. در مقابل، عده‌ای از هواداران مکتب موسیقی قدیم که آثار وزیری را انحراف از مبانی موسیقی سنتی و آسیبی جدی به اصالت‌های آن می‌دانستند، به نقد افکار او پرداختند و عملکردش را به طور جدی زیر سؤال بردند.کتاب حاضر را با اتکا به اخبار مطبوعات و اسناد تاریخی به پیشگاه اهل تحقیق و علاقه‌مندان موسیقی عرضه می‌دارد، بدین امید که این کوشش ناچیز موجب شناخت بیشترِ وزیری و منشأ پژوهش‌های بعدی درباره‌ی وی گردد. این کتاب در دو بخش تنظیم شده است: بخش اول حاصل کند و کاو و جستجویی گسترده درباره‌ی وزیری در روزنامه‌های اواخر دوران قاجار و پهلوی اول و مجلات عصر پهلوی دوم است که برخی از آن‌ها کمیاب و یا دیریاب هستند. بخش دوم کتاب، اختصاص به اسنادی دارد که از آرشیو سازمان اسناد و کتابخانه‌ی ملی ایران استخراج شده است.»
  • به همراه یک دی‌وی‌دی درباره‌ی این اثر، به قلم ساسان فاطمی می‌خوانیم:«غزل‌خوانی را، که در محیط رسمی به آن «کوچه‌باغی» و «بیات تهران» می‌گویند، نوعی آوازخوانی مردمی باید دانست که میان اقشار خاصی از جامعه‌ی شهری در پایتخت رواج دارد. این آوازخوانی، که محیط رسمی از آن تصویر نادرستی اشاعه داده، در واقع امتداد آوازخوانی کلاسیک در محیط مردمی است. این تحقیق که اساساً بر کار میدانی در تهران (و به‌خصوص شهر ری) و در موقعیت‌های مختلفِ ترنابازی، گروی کبوتر، ورزش سنتی در زورخانه‌ها و غیره متکی است، قصد دارد نشان دهد که آنچه غزل‌خوانی را از آواز کلاسیک متمایز می‌کند کمتر در ویژگی‌های فنی موسیقایی‌ نهفته است تا در نقش فرهنگی‌ـ‌اجتماعی‌ای که این آواز در میان اهل غزل (قشر فرهنگی‌ای که اجراکننده و مخاطب غزل‌خوانی است) ایفا می‌کند؛ نقشی که خطوط اصلی آن نوعی «فرهیختگی» در محیط مردمی را به نمایش می‌گذارد.»
  • فوزیه مجد دوره‌ی ابتدایی را در مدرسه‌ی ژان دارک در تهران و دوره‌ی متوسط را در انگلستان گذراند. به مناسبت چهلمین سال تأسیس مدرسه، به وی سفارش نوشتن یک قطعه برای باله داده شد که در پانزده‌ سالگی او به اجرا درآمد و در جراید انگلیس، منجمله منچستر گاردیَن (گاردیَن امروز) منعکس شد. در هفده سالگی، در جشن C.E.W.C ، در ارتباط با سازمان ملل، در سنترال هال لندن، پیانو نواخت. از دانشگاه ادینبورا، اسکاتلند، مدرک Bachelor of Music دریافت کرد و با بورسی از دولت فرانسه، آهنگسازی را زیر نظر نادیا بولانژِه در پاریس ادامه داد، و با بورسی از سازمان جشن هنر، دوره‌ای از مباحث اتنوموزیکولوژی را در دانشگاه سوربن، پاریس، دنبال کرد. چند سالی در هنرستان عالی موسیقی تدریس کرد و فراگیری دستگاه های موسیقی ایران را با نواختن سنتور، نخست با فرامرز پایور و سپس مجید کیانی ادامه داد. در تلویزیون ایران مشغول به کار شد و بین سال‌های ۱۳۵۱-۱۳۵۷ به امر گردآوری موسیقی مناطق ایران پرداخت و گروه گردآوری و شناخت موسیقی را در آن سازمان به راه انداخت. از آثار قبل از انقلاب او، موسیقی برای دو فیلم فریدون رهنما، نمایش «سواری در آمد...» به کارگردانی آربی اُوانسیان که در تخت جمشید اجرا شد، دو اثر برای ارکستر زهی، شب‌کوک (۱۳۵۲) و دوزخ شرری ز رنج بیهوده‌ی ما است (۱۳۵۵)، هر دو به سفارش ارکستر مجلسی سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران را می‌توان نام برد. برخی از اجراهای پس از انقلاب عبارت ‌اند از پنج قطعه برای پیانو با اجرای دلبر حکیم‌آوا، بمدت 2 شب، در تالار رودکی، تهران (۱۳۷۹) ، دو اثر برای پیانو بمناسبت روز بین‌المللی زن (۲۰۰۷) در نیویورک، کوارتت برای سازهای زهی، رؤیازمین، در نیویورک (۲۰۰۸)، و در موزه‌ی هنرهای معاصر در سنت پترزبورگ روسیه (۲۰۰۸)، این‌جا آن‌جا، برای ۱۱ ساز به سفارش انجمن موسیقی نوی هانووِر، توسط آنسامبل لابُوراتُوریُوم در هانُووِر آلمان (۲۰۱۶)، و آخرین اثر او، فراقی، برای ویولن و ویولن‌سل، به سفارش گروه نیواک، توسط بانوان گلریز زربخش و ژابیز زربخش، در تهران، تالار رودکی (۱۳۹۶)، اجرا شده است.
  • بر اساس اجرای نورعلی برومند جلد اول: دستگاه شور و متعلقات   درباره‌ی این اثر، به قلم حسین مهرانی می‌خوانیم:«این کتاب دارای دو بخش است: در بخش اول به نظریات و تئوری مؤلف در زمینه‌های مختلفِ مبانی و تجزیه‌وتحلیل پرداخته‌شده است. بخش دوم شامل نت‌نگاری و تجزیه‌وتحلیل گوشه‌های ردیف است که در آن به نگارش دقیق ریتم، علائم سرکلید و متغیرها در متن گوشه‌ها، سرعت قطعات ضربی و دینامیک (شدت و ضعف جمله‌ها)، اگوگیک (شامل تند و کند شدن جمله‌ها در متن گوشه‌ها)، تأکیدها (آکسان‌ها)، جمله بندی‌ها و دسته بندی‌ها و همچنین نگارش دقیق مضراب‌ها و انگشت گذاری‌ها، که معرف استیل نوازنده هستند، پرداخته شده است. نیز نگارش دقیق تکنیک‌های مضرابی شامل درّاب، شَلال، سینه مال، ریزها و غیره از اهداف این کتاب است.»
  • به همراه یک سی‌دی درباره‌ی این اثر، به قلم علی بهرامی فرد می‌خوانیم: بخشی از مجموعه‌ی حاضر در اوایل دهه‌ی هشتاد شمسی برای دونوازی سنتور با عنوان «فراق» منتشر شده‌است. در اين مجلّد بازنگری و اصلاحاتی در قطعات قبلی صورت گرفته‌است و همچنين دو قطعه‌ی جديد به‌آن اضافه شده‌است که به همراه نمونه‌ی صوتی به نشر رسيده‌است. با توجه به تعداد زياد و سطوح متفاوت نوازندگان سنتور در ايران، نياز به کميت بيشتری از کارگان مکتوب و استاندارد برای هم‌نوازی اين ساز احساس می‌شود.
  • ویرایش متن و اجرای قطعات: محمدرضا ظریف به همراه یک دی‌وی‌دی فردیناند بِیِر (1803-1863) آهنگساز و پیانیست آلمانی در دوره رومانتیک، در روزگار خود به‌خاطر تنظیم پیانو در کارهای ارکسترال معروف بود، وی اکنون بیشتر به خاطر کتابی که با عنوان متد آموزش ابتدایی پیانو نوشت در جهان شناخته شده است. این کتاب در طی این سال‌ها همواره در بیشتر کشورهای دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد. هدف از نوشتن این کتاب، آماده‌سازی هنرجویان با مقدمات هنر نوازندگی پیانو به ساده‌ترین شیوه‌ی ممکن است. این کتاب برای کودکان (حتا خردسالان) در نظر گرفته شده و از این‌رو، مطالب کتاب، تا آنجا که امکان داشته، به صورت آرام و تدریجی پیش می‌رود. بنا بر آنچه گفته شد (یعنی این کتابی است ابتدایی برای شروع نوازندگی) واضح است که پرداختن به تمام جزئیات و مشکلات تکنیکی و همچنین نت‌های زینت و غیره از حوصله‌ی این کتاب خارج است. [ در عین حال] به گمان ما کتابی از این‌دست، ظرفیت کارِ حرفه‌ای‌تری را نیز دارد، چنان‌که می‌تواند به‌راحتی مورد استفاده‌ی والدینی قرار گیرد که موسیقی می‌دانند و می‌خواهند فرزندشان را برای نوازندگی حرفه‌ای آماده کنند.
  • بر اساس اجرای نورعلی برومند جلد دوم: دستگاه‌های سه‌گاه، چهارگاه، ماهور، همایون آواز بیات اصفهان و دستگاه‌های نوا و راست و پنجگاه مجموعه‌ی کتاب دو جلدی ردیف میرزا عبدالله دارای دو بخش است. بخش اول  که در جلد اول آمده به نظرات و تئوری مؤلف در زمینه‌های مختلفِ مبانی و تجزیه و تحلیل، اصول و قواعد انگشت‌گذاری و مضراب‌گذاری، ثبت، معرفی و نام‌گذاری مُتیف‌ها در دو بخش ساده و مرکّب و همچنین نام‌گذاری فیگور ملُدی‌ها و مرتب کردن آنها بر اساس حروف الفبا ( شامل دوتایی‌ها، پروانه‌ها، پنجه‌ها و تحریرها با کمک گرفتن از ردیف‌های دیگر اختصاص دارد. بخش دوم، نت‌نگاری و تجزیه و تحلیل گوشه‌های ردیف است که در آن به نگارش دقیق تکنیک‌ها شامل ریتم، فاصله‌ها، علائم سرکلید و متغیرها در متن گوشه‌ها و غیره و جمله‌بندی‌ها و دسته‌بندی‌ها و همچنین نگارش دقیق مضراب‌ها و انگشت‌گذاری‌ها که معرف استیل نوازنده هستند، پرداخته شده است.
  • به‌همراه یک سی‌دی موسیقیِ بلغارستان بر معرفی سنت غنی و پرتنوعِ موسیقی بلغارستان تمرکز دارد. این کتاب خوانندگان را به گشت و گذاری در چشم انداز موسیقایی بلغارستان می‌برد و بدین ترتیب بررسی می‌کند که سنت‌های روستایی بلغارستان به چه طُرُقی بر بازنمود و تفسیر موسیقیِ آن اثر می‌گذارند و تاریخ بلغارستان چگونه در طول دهه‌ها بر موسیقی‌اش تاثیر گذاشته است. این کتاب همچنین نشان می‌دهد که علی‌رغم تغییرات اجتماعی که به واسطه‌ی صنعتی‌سازی، مدرن‌سازی و شهری‌سازی در دوران پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شدند، سنت‌های موسیقایی چه طور همچنان حفظ شدند و به شکوفایی رسیدند.
  • همانطور که از نام کتاب بر می‌آید، نویسنده تلاش کرده تا همه تکنیک‌های مطرح در سنتورنوازی را یکجا جمع کرده و به همراه نت و نمونه اجرایی آموزش دهد. تکنیک‌های مضرابی از نظر نویسنده به پنج نوع اصلی شامل ریز، غلت (تریل)، سرمضراب و دراب، تکیه و تحریر تقسیم می‌شوند که هر یک با انواع زیرمجموعه آن، توضیح علامت‌ها و نشانه‌ها بر اساس ردیف‌های موسیقی و نمونه اجرایی آن (لوح فشرده همراه کتاب) شرح داده می‌شود. اکثر هنرجویانی که در سطح متوسط به بالا هستند، همواره سوالات زیادی در رابطه با انواع تکنیک‌های مختص سنتور دارند که به نظر می‌رسد این کتاب برای جمع‌آوری و آموزش این موارد موفق بوده است. کتاب به افرادی که سوالاتی در زمینه تکنیک به ویژه انواع ریز و تحریر دارند توصیه می‌شود.
  • با نظر و همکاری حسین دهلوی به همراه دو سی‌دی این کتاب جلد اول آموزش ساز قانون است که در آن مختصری درباره‌ی تاریخچه، وسعت صوتی ساز قانون در ایران و پرده‌بندی خاص موسیقی ایرانی، یعنی تعیین تعداد کلیدهای تغییردهنده‌ی صدا که راه بهتری برای تولید نغمه‌های موسیقی ایرانی از این ساز است، مطرح و توضیح داده شده است. مؤلف خود به این توضیحات عمیقاً معتقد است، چرا که قانون‌های فعلی موجود در ایران که بر اساس پرده‌بندی‌های خاص خود از کشورهای دیگر به سرزمین ما وارد شده‌اند یا از روی همان الگوها در ایران ساخته شده‌اند، هیچ‌یک جوابگوی موسیقی ایرانی نیستند. این توضیحات از یک سو ظرافت موسیقی ما را به‌سادگی در اختیار نوازندگان و نوآموزان می‌گذارد تا به یاری آنها بتوانند قانون‌های موجود را که خارج از پرده‌بندی ایرانی است، از راه کوک و تغییرات جزئی، با پرده‌بندی این مجموعه تطبیق دهند و از سوی دیگر پیشنهادی همه‌جانبه است برای سازندگان ساز قانون که از این پس این نکات را در نظر داشته باشند.
  • به همراه دو سی‌دی درباره‌ی این اثر، به قلم ملیحه سعیدی می‌خوانیم:«شرایط حساس هنر موسیقی و امکانات اجرایی ساز قانون در عرصه‌ی سازهای ایرانی مرا بر آن داشت اقدام به چاپ مجلدهای بعدی کتاب آموزش ساز قانون نمایم. جلد اول این کتاب با نظر و همکاری استاد حسین دهلوی در آبان ماه 1369 و سپس در سال 1397 با ویرایش جدید توسط انتشارات ماهور به چاپ رسید و مشتمل بر قطعه‌ها و تمرین‌های مختلف و نیز سابقه‌ی تاریخی این ساز است. جلد دوم به منظور ارتقا و پیشرفت قابلیت‌های تکنیکی نوازنده همراه با تمرین‌ها و قطعه‌های گوناگون براساس نیاز به موارد تکنیکی مختلف در سال 1389 چاپ شد و اینک با ویرایش جدید به همراه سی‌دی اجرایی تجدید چاپ شده است. همزمان با آموزش این کتاب آموزش ردیف موسیقی ایرانی نیز آغاز می‌شود و به‌تدریج هنرجویان علاوه بر یادگیری ردیف، قابلیت‌های لازم برای همنوازی‌های مختلف در گروه‌ها یا ارکستر را به دست می‌آورند و امکان آشنایی با حرکات مختلف و مخالف را هم برای هر دو دست پیدا می‌کنند. کتاب حاضر ضمن اینکه از نظر آموزشی برای هنرجویان مفید است آنها را با تکنیک‌ها و امکانات اجرایی این ساز آشنا می‌نماید.»
  • به همراه یک سی‌دی فرید عمران، موسیقیدان، آهنگساز و استاد موسیقی، متولد ۱۳۲۴ موسیقی را با فراگیری ویلن و پیانو آغاز کرد. فراگیری موسیقی را در کنسرواتوار تهران ادامه داد و از استادان او می‌توان از زنده‌یادان مرتضی حنانه و یوسف یوسف‌زاده نام برد. او هم‌زمان نزد پیانیست و آهنگساز روس لئونید ساموس به فراگیری آهنگسازی و نوازندگی پیانو ادامه می‌داد. سپس در آکادمی موسیقی لندن تحصیل در رشته‌ی آهنگسازی را تا درجه‌ی استادی پی‌گیری کرد و به پایان رساند. در آنجا نزد استادانی چون جان مک‌کیب در آهنگسازی، پروفسور لارنس لئونارد، در رهبری ارکستر، به تحصیل پرداخت. فرید عمران بیش از چهل سال در ایران و انگلستان به تدریس موسیقی مشغول بوده است. پس از بازگشت به ایران در ۱۳۸۲ ارکستر «آکادمیا» را پایه‌ریزی کرد و در ۱۳۸۴ هنرکده‌ی عالی موسیقی و روان‌شناسی به‌نام «آکادمیا» را بنیان نهاد. در سال‌های ۸۵ و ۸۶ به‌عنوان رهبر و آهنگساز کُر و ارکستر «آکادمیا» در جشنواره‌ی موسیقی فجر شرکت کرد و به دریافت چنگ زرین نایل آمد. فرید عمران همواره در کنار آموزش موسیقی مولفی با سبک خاص خود بوده است. آثار او در بسیاری از کشورهای اروپا و امریکا و ایران به اجرا درآمده‌اند.
  • درویش‌خان از نوابغ موسیقی ایران و نوازنده برجسته تار و سه‌تار آثار متنوعی دارد که تعداد زیادی از آن را شنیده‌ایم. تصنیف "ز من نگارم"، "شب وصل" و "بهار دلکش" از جمله تصانیف مشهور او هستند. قطعات ضربی ساخته او نیز بسیار نواخته و شنیده شده است از جمله پیش‌درآمدها و رنگ‌ها ساخته شده در ماهور، سه‌گاه، ابوعطا و همایون. این کتاب تنظیم تعدادی از آثار درویش‌خان برای سنتور است. نواختن این قطعات برای سطح متوسطه امکان‌پذیر است.
  • تئوری موسیقی

    15,000 تومان
    کتاب شامل پنج فصل است از جمله زمان، صوت و گام‌های ایرانی. در فصل پنجم نیز علامت‌های نت مثل آکسان، زینت و مانند آن شرح داده می‌شود. در فصل گام‌های ایرانی نیز توضبحاتی در مورد دستگاه‌های ایرانی ارایه شده است. زبان کتاب ساده و روان است و به صورت خلاصه مبانی اصلی تئوری موسیقی در آن شرح داده شده است تا حدی که کتاب برای افراد مبتدی هم می‌تواند در بخش‌هایی مفید باشد. درباره‌ی این اثر، به قلم فرامرز پایور می‌خوانیم:«كتاب حاضر در واقع گلچينی از مطالب ضروری و لازم موسيقی نظری است كه صرفاً برای نوازندگانی كه بيشتر وقت خود را صرف نواختن و اجرای موسيقی می‌نمايند و احياناً به علت اشتغال به تحصيل يا امور ديگر فرصت كافی برای مطالعه‌ی علوم مربوط به موسيقی را ندارند تهيه شده است. به عبارت ديگر اين كتاب برای نوازندگانی است كه موسيقی را از روی نت فرامی‌گيرند و ضمناً تمايل دارند كه منشأ پيدايش آن را بدانند و تا حدودی با علامات و مشخصات و اصطلاحات مربوط به آن آشنايی پيدا نمايند تا به اصطلاح در اين زمينه بی‌سواد و عامی نبوده باشند.»
  • در این کتاب شانزده قطعه از نواخته‌های سعید فرج‌پوری در دهه گذشته به نت شده است. کتاب برای نوازندگان در سطح متوسطه مناسب است.
  • رضا ورزنده یکی از سنتورنوازان صاحب سبک موسیقی معاصر ایران است. آثار زیادی از او در دست نیست، اما بخشی از این آثار که به صورت بداهه‌نوازی اجرا شده، در این کتاب به کوشش رامین صفایی آوانگاری و تنظیم شده است. آوانگاری کتاب به دلیل سبک نوازندگی ورزنده پیچیدگی‌های دارد، از جمله تکنیک‌های خلاقانه‌ای که او در نوازندگی به کار می‌گیرد یا انواع ریزهایی که روی خرک‌های متفاوت در میان اجرا می‌نوازد. در لوح فشرده همراه کتاب 10 اجرا از آثار ورزنده آمده است از جمله اجرای شور، سه‌گاه، همایون، چهارگاه و ماهور. کتاب برای افرادی که قصد یادگیری سبک نوازندگی ورزنده را دارند اما با سبک‌های معمول‌تر نوازندگی سنتور آشنا هستند مناسب است. نکته جالب توجه اینکه در این کتاب هر قطعه به دو شکل آوانگاری شده، یکی بر اساس امکانات سنتور نه خرک (معمول) و یکی برای سنتوری مشابه آنچه ورزنده با آن نواخته است (سنتور یازده خرک)
  • قطعات پوپک و فرپرک در آواز دشتی، ضربی حسینی در شور، خوارزمی و ترانه در ماهور، پیش زنگوله و زنگوله و پرواز در چهارگاه و فریبا در آواز دشتی از ساخته‌های فرامرز پایور در این کتاب به نت شده است. هنرجویانی که کتاب ردیف دوره‌ی ابتدایی سنتور را نواخته باشند، به راحتی می‌توانند قطعات این کتاب را فراگیرند.
  • در این کتاب نُه پیش‌درآمد و رِنگ از آثار درویش‌خان و موسی معروفی برای سنتور تنظیم شده و در لوح فشرده همراه کتاب نیز توسط شهاب مِنا اجرا شده است. در بخش دوم کتاب آوانگاری نُه قطعه توسط طلیعه کامران انجام شده و قطعات به روایت ایشان در کتاب منعکس شده و در بخش اول کتاب همین نُه اثر با ویرایش شهاب مِنا ارایه می‌شود. کتاب برای افرادی که قصد یادگیری فرم‌های ضربی موسیقی ایرانی از جمله رِنگ یا پیش‌درآمد را داشته و به نوازندگی سنتور آشنایی دارند مناسب است.
  • مجموعه‌ای از فرم‌های چهارمضراب، رِنگ، ضربی و چند قطعه کُردی در دستگاه‌های مختلف موسیقی است. توضیحاتی در مقدمه در مورد کوک کمانچه برای هنرجویان این ساز ارایه شده است. این توضیحات شاید برای انگشت‌گذاری هنرجویان مبتدی مفید باشد، اما قطعات که طی دو دهه از عمر نویسنده ساخته شده‌اند، بیشتر برای تمرین در سطح متوسطه مناسب به نظر می‌رسند.
error: ببخشید! کلیک راست در این صفحه کار نمی کند.